การดูแลรักษานั้นยากกว่าการหามา

การอยู่กับคนไม่ใช่น้อยนั้น ทุกคนรู้ว่าร้อยพ่อพันแม่ ไม่รู้เรื่องว่าสำหรับการปฏิบัติบ้าง กล่าวทั้งนี้ก็เพราะอะไร หรือคิดอย่างงี้เพราะเหตุใด

แถมเกิดเหตุสงสัยเยอะมากเป็นบ่อเกิดที่เรื่องเลวร้ายสิ่งอวมงคล ได้ดีเยี่ยมล้นหลาม สามารถทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง แถมเปลี่ยนจากดีแปลงเป็นร้ายไปหมด อาจจะเกิดในตอนที่เราไม่รู้ตัวด้วย และก็เราบางครั้งก็อาจจะยังไม่ได้ทำอะไรเลยก็ได้ เราแค่เพียงอยู่ปกติ ก็อาจส่งผลให้เกิดความเข้าใจผิดขั้นรุนแรงได้ เพียงแต่ทำอะไรนิดเดียวก็ก่อให้เกิดความไม่ถูกกัน

จริงอยู่ที่ว่า ตัวเราเองนั้นไม่สามารถที่จะทำให้ทุกคนพอใจได้ทั้งสิ้น แต่ละคนมีเหตุผลของตัวเอง และทุกคนมีความคิดของตัวเองด้วยกันทั้งปวง ไม่มีผู้ใดสามารถจะมีความคิดเหมือนกันได้ทั้งสิ้นหรือถ้าเกิดจะมีก็น้อย แต่เชื่อไหมว่าแค่เพียงไม่รู้เรื่องซึ่งกันและกัน ทำให้ทุกข์ได้มากมายเป็นอันมาก กำเนิดเป็นความอึดอัดใจขึ้นมาในที่สุด

ก็แค่การกระทำน้อยที่อาจไม่ถูกดวงใจ ความประพฤติอะไรบางอย่างอาจจะเป็นผลให้คนที่เคยรักและผูกพันกันมายาวนานนั้นต้องเย็นชากันไปแบบเป็นไปไม่ได้กลับมาดังเดิมได้อีก แล้วเพราะเหตุใดเราถึงมักจะทำให้ความไม่รู้เรื่องกันมาทำลายความสัมพันที่ดีระหว่างคนที่เรารักด้วย

ถึงแม้ก็ล่ะ ทุกคนบางทีอาจเคยได้ยินคำว่า อยู่คนเดียวระวังความรู้สึกนึกคิด อยู่กับมิตรระวังคำพูด แม้ไม่เชื่อใจไม่ทำความเข้าใจในกันและกัน ความระหองระแหงจิตใจหรือความไม่ถูกกันจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาที่เราคบค้ากัน มีความหมายว่าทุกความเกี่ยวข้อง คนบางกลุ่มที่เขาสามารถอยู่กันด้วยความรู้ความเข้าใจ เขามีความรักให้กันเอื้อเฟื้อผลตอบแทนต่อกัน เขาแฮปปี้ที่ได้อยู่ร่วมกัน เกือบไม่มีอคติ มีเพียงสิ่งเดียว นำไปสู่เป็นสิ่งที่ดีงามต่อกัน บางคนรังควานคนที่ตัวเองรักได้อย่างที่ไม่แคร์เหตุว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร หรือจะเป็นอย่างไร คิดว่าเขาเป็นของตายและไม่มีวันไปจากเรา เลยคิดเพียงแต่ว่าทำอย่างไรก็ได้ตามใจเรา

ดังนั้น บทความนี้ ก็แค่อยากได้บอกว่า ตัวเราเองนั้นคิดผิดเยอะแยะ เนื่องจากว่าเมื่อสิ่งที่ดีอยู่กับคุณแล้วคุณไม่รักษาเอาไว้ไม่รู้คุณค่าในวันที่มีอยู่ เมื่อถึงเวลาที่มีแล้ว คุณจำเป็นต้องกลัดกลุ้มไปตลอดชาติของคุณ คุณจะไม่มีวันลืมเขาได้เลย เนื่องจากความเศร้าที่คุณไม่ดูแลเขาให้ดี ไม่เชื่อใจ ไม่รู้เรื่อง มัวแต่ความรู้สึกนึกคิดของตนเองยิ่งใหญ่ ก็แถมปล่อยปละละเลยสิ่งที่คิดว่าน้อยละเลย เชื่อเถอะว่าสิ่งเล็กน้อยนี่แหละที่เป็นจุดเล็กที่ทับถมกัน เมื่อวันหนึ่งมันก็จะล้นออกมา ยากที่จะยั้งได้

Author: Eduardo Nguyen